Home
translation translation

Donatation

از یکسال پیش که خواندنیها را به خانه شما آوردیم تلاش کردیم این پنجره را با امکانات شخصی سرپا نگه داریم اما امروز ادامه کار ما بستگی به یاری شما دارد . به آشنایایتان توصیه کنید به ما آگهی بدهند و اگر توانائی دارید با هدیه ای مختصر ما را در ادامه انتشار خواندنیها یاری دهید ، خواندنیها متعلق به شما است .

newsletter

اگر مایل هستید ازانتشار خبرهای مهم و مطالب جدید خواندنیها آگاه شوید آدرس ای-میل خود را در گزینه زیر وارد کنید تا بلافاصله پس از انتشار به شما اطلاع داده شود

   
translation
   
khaandaniha|خواندنیها > خاطرات > خاطرات > هزینه واقعی جشنهای دوهزار و پانصد ساله به سخن یکی از دست اندرکاران اصلی آن –
هزینه های واقعی در جشنهای 2500 ساله

هزینه واقعی جشنهای دوهزار و پانصد ساله به سخن یکی از دست اندرکاران اصلی آن –

۱۶ آذر ۱۳۹۴

Screen Shot 2015-12-07 at 18.07.50گوشه هائی از کتاب عبدالرضا انصاری در بارع حشنهای دو هزار و پانصد ساله- بر گرفته و با با تشکر ازکیهان لندن  :
حالا می‌رسیم به یکی از مهمترین سؤالها در مورد جشن شاهنشاهی: مسأله پول!  سؤالی که اغلب خوانندگان ما عنوان می‌کنند این است که هنوز روشن نشده هزینه واقعی جشنها چه رقمی بود زیرا شایع بود که میلیاردها دلار خرج جشنها شده است. آیا می‌توانید رقمی را که بیشتر نزدیک به واقعیت باشد، بفرمایید؟
هزینه‌ای که بطور مستقیم ارتباط با برنامه جشنها داشت رقمی حدود ۲۲ میلیون دلار بود و هر رقم دیگری که گفته شود زاده تخیلات گوینده است.

بسیار خوشحالم که فرصتی پیش آمد که در این باره حقایق امر گفته شود. البته تصدیق می‌فرمایید که پس از گذشت ۳۵ سال و در دست نداشتن اسناد و دفاتر مربوطه، امکان آن نیست که بتوان بطور دقیق و با ذکر جزئیات، رقم نهایی را اعلام کرد ولی مطالبی را که امروز حضور شما می‌گویم تماماً بر اساس اسناد و مدارکی است که مسلماً هنوز در ایران وجود دارد و در اختیار مقامات جمهوری اسلامی است و در صورت خلاف بودن آن می‌توانند توضیح دهند یا تکذیب کنند.

بطور کلی هزینه جشنها از طرف دو سازمان اصلی پرداخت می‌شد؛ اول وزارت دربار، دوم شورایعالی جشنهای شاهنشاهی.
هزینه‌های مربوط به وزارت دربار مستقیماً تحت نظر آقای علم وزیر دربار و هزینه‌های مربوط به شورایعالی تحت نظر من بود.
ارقام مهم و اصلی که از طرف وزارت دربار پرداخت می‌شد، عبارت بود از هزینه ایجاد تأسیسات چادرها در تخت جمشید، هزینه پذیرایی از مهمانان جشن و هزینه مربوط به هدایای میهمانان و مخارج متفرقه.

هزینه‌های اصلی شورایعالی جشنها عبارت بود از ساختمان بنای یادبود شهیاد و موزه ‌تاریخ ایران ــ هزینه برنامه نور و صدا در تخت جمشید ــ هزینه چاپ کتاب تاریخ ایران و تجدید چاپ شاهنامه بایسنقری و هزینه‌های حقوق کارکنان موقت و حمل و نقل و هزینه‌های اداری متفرقه و حتی اگر از هر یک از سازمانهای دولتی تقاضای خدمتی می‌شد طبق صورتحسابی که می‌فرستادند آن هزینه پرداخت می‌گردید که تحمیلی به بودجه مؤسسات دولت نشود و به‌عنوان مثال هزینه حمل و نقل و پذیرایی از شخصیتهای ایرانی که به‌عنوان مهمان توسط شرکت ملی هواپیمایی ایران به تخت جمشید برده شدند بطور کامل و با رعایت تعرفه آن شرکت پرداخت گردید و هنگامی که از وزارت اطلاعات خواسته شد که نشریه‌ای اختصاصی در مورد جشنها تهیه کنند کلیه هزینه آن نیز پرداخت گردید.

بنابراین بهترین معیار برای تعیین هزینه جشنها ارقامی است که توسط وزارت دربار و شورایعالی پرداخت شده و در اسناد رسمی مالی منعکس است.

در مورد هزینه‌های وزارت دربار، بر اساس اظهار آقای دکتر مجیدی وزیر مسؤول سازمان برنامه و بودجه رقم مشخصی که برای امور جشنها به وزارت دربار پرداخت شده بود مبلغ پنجاه میلیون تومان، معادل حدود شش و نیم میلیون دلار است. علاوه بر این، بر طبق اظهار آقای علم، مبلغ شصت میلیون تومان معادل حدود هشت میلیون دلار توسط صاحبان صنایع و بازرگانان برای هزینه پذیرائیها تأمین گردید.

هزینه‌های شورایعالی نیز رقمی زیر شصت میلیون تومان، معادل حدود هفت میلیون و نیم دلار بود که با این ترتیب جمع این سه رقم حدود ۲۲ میلیون دلار می‌شود که احتمالا ممکن است رقم واقعی حدود پنج الی شش در صد بیشتر یا کمتر باشد.
به‌خاطر دارم در مصاحبه مطبوعاتی که آقای علم پس از پایان جشنها با نمایندگان مطبوعات و خبرگزاریها داشتند و رقم هزینه‌ها را حدود شانزده میلیون دلار اعلام کردند پس از خاتمه مصاحبه، از ایشان اجازه خواستم چند دقیقه حضورشان برسم و پس از خارج شدن خبرنگاران و نمایندگان تلویزیون و خبرگزاریها، موضوع اختلاف رقمی را که بین محاسبه من و رقم اعلام شده توسط ایشان بود به اطلاعشان رساندم. پاسخ آقای علم این بود که رقم اعلام شده توسط ایشان بر اساس گزارش امور مالی وزارت دربار بوده و ارقامی که صاحبان بخش خصوصی پرداخته‌اند هدیه آنان برای پذیرایی مهمانان عالیقدر ایران بوده و مانند هزینه‌هایی است که در تمام جشنهای مملکتی در طی سال اعم از اعیاد مذهبی و جشنهای ملی توسط تجار و کسبه برای بستن طاق نصرت و پذیرایی

از مردم به‌صورت غذا و شیرینی انجام می‌شود و نمی‌توان آنها را جزو هزینه‌های رسمی به‌حساب آورد.

با این صورت معلوم نیست کسانی که صحبت از هزینه‌های میلیارد دلاری می‌کنند این ارقام را از چه منابعی به‌دست آورده‌اند. البته هرگاه بخواهیم بدانیم در سالی که جشنها برگذار شد در کشور ایران چه هزینه‌هایی انجام گرفت و تمام کارهای عمرانی مملکت را هم به‌حساب جشنها بگذاریم در این صورت باید به کل بودجه کشور نگاه کنیم و ببینیم چه مبلغی بوده است. آیا باید هزینه احداث تمام راهها، سدها، دانشگاهها، استادیومها، شهرسازیها، و کلیه امور عمرانی را به‌حساب جشنها گذاشت؟

به‌عبارت دیگر یعنی اگر جشنهای شاهنشاهی برگذار نمی‌شد هیچ کدام از این طرحهای عمرانی نیز اجرا نمی‌گردید؟

آیا برای این که جشنهای شاهنشاهی برپا شود تمام برنامه‌های عمرانی مملکت اجرا گردید یا این که جشن شاهنشاهی برگذار شد چون در اثر اجرای این کارها مملکت آباد گردیده بود و ایران می‌خواست با برپا داشتن چنین جشنی دنیا را متوجه پیشرفتهای خود کند؟

 
کلیدواژه ها: , , , , , , , , ,

  1. احمد says:

    سپاس از توضیحتون